
Babam ve Kuşlar
Kar yağar İstanbul’a bembeyaz olur her yer. Soğuk ama çok soğuk olur. O zaman aç kalır kuşlar… Kim düşünür onları, kim besler? Babam. Sabah erkenden bisikletiyle çıkar evden, alması için bırakılan bayat ekmekleri toplar. Aldırmaz kara, kışa, fotoğraf makinesini bile titretecek rüzgara… Gider sahile doyurur kuşları… Bisikleti kardan bisiklet, kendisi kardan adam oluncaya kadar…